مهندس سید احمد راه‌چمنی در گفتگو با وبدا با اشاره به اهمیت رعایت اصول ارگونومی در دوران رشد کودکان اظهار کرد: کودکان سرمایه‌های آینده جامعه هستند و در دوران رشد، ساختار اسکلتی و استخوانی آنان هنوز به طور کامل تکامل نیافته و به همین دلیل در برابر فشارها و فعالیت‌های فیزیکی، آسیب‌پذیرتر هستند.

 

وی افزود: رعایت اصول ارگونومیک و آنتروپومتریک در محیط‌های زندگی و آموزشی کودکان می‌تواند در پیشگیری از آسیب‌های جسمی و کمک به رشد و سلامت آنان مؤثر باشد.

 

مسئول ارگونومی معاونت بهداشتی دانشگاه با اشاره به نتایج تحقیقات در زمینه عوارض حمل نامناسب کوله‌پشتی بیان کرد: نتایج تحقیقات نشان می‌دهد ۸۳ درصد شکایت دانش‌آموزان از دردهای پشت، شانه و دست می‌تواند به نوعی با نحوه حمل کیف مرتبط باشد.

راه‌چمنی ادامه داد: بر اساس نتایج پژوهش‌های انجام‌شده، ۱۸.۲ درصد دانش‌آموزان هنگام حمل کیف احساس ناراحتی می‌کنند و در حالی که وزن کیف این دانش‌آموزان باید کمتر از ۱۰ درصد وزن بدنشان باشد، ۱۲ درصد آنان کیفی با وزن بیش از ۱۰ درصد وزن بدن خود حمل می‌کنند.

 

وی تصریح کرد: دانش‌آموزان مقطع ابتدایی نباید بیش از ۱۰ درصد وزن بدن خود بار حمل کنند و در دانش‌آموزان دبیرستانی نیز این نسبت نباید بیش از ۱۵ درصد وزن بدن باشد.

 

مسئول ارگونومی معاونت بهداشتی دانشگاه گفت: حمل کیف سنگین در یک دست یا آویختن آن روی یک شانه، می‌تواند از عوامل مؤثر در ایجاد مشکلات مربوط به وضعیت نشستن و ایستادن و همچنین تغییر شکل اندام باشد.

 

وی افزود: هنگامی که کوله‌پشتی سنگین باشد، دانش‌آموز ممکن است برای تحمل وزن آن، بیش از حد پشت خود را قوس داده یا سر و تنه را به جلو خم کند که این وضعیت فشار بیشتری بر عضلات گردن و پشت وارد کرده و موجب خستگی و آسیب می‌شود.

 

راه‌چمنی خاطرنشان کرد: کوله‌هایی که یک بند دارند نیز می‌توانند موجب عدم تقارن ستون مهره‌ها و اختلال در توانایی طبیعی ستون مهره‌ای برای جذب ضربه شوند و دردهای شانه، گردن و کمر را به دنبال داشته باشند.

 

وی ادامه داد: زمانی که کودک کوله را روی یک شانه حمل می‌کند، برای جبران وزن اضافی، بدن خود را به سمت مقابل خم می‌کند که این وضعیت می‌تواند موجب درد در بخش فوقانی و تحتانی پشت و کشش عضلات شانه و گردن شود.

 

مسئول ارگونومی معاونت بهداشتی دانشگاه درباره نکات مهم در انتخاب کوله‌پشتی مناسب اظهار کرد: وزن کوله‌پشتی پر بهتر است حدود ۱۰ درصد وزن بدن دانش‌آموز یا کمتر باشد و کوله باید دارای دو بند شانه‌ای پهن، قابل تنظیم و دارای پد نرم باشد.

 

وی افزود: اندازه کوله‌پشتی باید متناسب با قد دانش‌آموز باشد و عرض آن نیز تقریباً متناسب با عرض تنه انتخاب شود. قسمت بالای کوله باید تقریباً هم‌سطح شانه‌ها و قسمت پایین آن نزدیک گودی کمر قرار گیرد و کوله نباید بیش از حد پایین آویزان باشد.

 

راه‌چمنی تأکید کرد: وسایل سنگین‌تر باید نزدیک به پشت و در قسمت میانی کوله قرار گیرند و وسایل سبک‌تر در قسمت‌های بیرونی گذاشته شوند تا فشار واردشده به بدن بهتر توزیع شود.

 

وی همچنین توصیه کرد دانش‌آموزان هنگام راه رفتن، هر دو بند کوله را استفاده کنند و بندها را به گونه‌ای تنظیم کنند که کوله نزدیک به بدن قرار گیرد و به سمت عقب کشیده نشود.

 

مسئول ارگونومی معاونت بهداشتی دانشگاه با اشاره به نحوه صحیح برداشتن کوله‌پشتی گفت: هنگام برداشتن کوله باید زانوها خم شوند و کوله با کمک هر دو دست برداشته شود و از خم شدن ناگهانی کمر پرهیز شود.

وی افزود: در صورت وجود بند کمری یا سینه‌ای، استفاده از آن می‌تواند به ثابت نگه داشتن کوله کمک کند.

 

راه‌چمنی تصریح کرد: پس از تنظیم کوله، دانش‌آموز باید بتواند بدون خم شدن به جلو و بدون بالا انداختن شانه‌ها به راحتی راه برود. همچنین اگر کوله باعث خم شدن بدن به جلو، ایجاد درد در شانه یا کمر و یا بی‌حسی دست‌ها شود، باید وزن و نحوه تنظیم آن بررسی شود.

 

مسئول ارگونومی معاونت بهداشتی دانشگاه در پایان توصیه کرد: والدین از پشت به دانش‌آموز نگاه کنند و در صورتی که کوله یک‌طرفه شده، بندها نامساوی هستند یا بدن دانش‌آموز برای جبران وزن کوله به جلو خم شده است، نسبت به تنظیم مجدد کوله اقدام کنند تا فرزندشان با شرایط مناسب‌تر و ایمن‌تر راهی مدرسه شود.